Keremali Türbesi, Anadolu’nun manevi tarihine tanıklık eden bir mekandır. Burada, geçmişin izlerini taşıyan ayak izleri ve efsaneler, ziyaretçilerini derin düşüncelere sevk eder. Rivayetlere göre, bu türbe yalnızca bir anıt değil, aynı zamanda kadim bir savaşın yankılarını taşıyan bir bellek noktasıdır. Hem tarihi hem de mistik unsurları bir araya getiren bu yer, derin bir saygı ve merak ile ziyaret edilmeyi bekliyor.

Keremali Türbesi ile ilgili ayak izleri hikayesi şöyledir: Anadolu’nun İslamlaşmasında büyük yararlılıklar gösteren yedi kardeş evliyadan dördü ölünce geriye kalan Kerem, Ali ve Hasan bir kayıkla bugünkü Keremali Tepesi’nin eteğine gelirler. Kerem ile Ali kayıktan inmelerine rağmen, Hasan inmez. Diğerleri arkasından “Dur Hasan” diye bağırırlar, ancak Hasan durmaz ve suda kaybolup gider. O günden sonra buraya “Durhasan” denilir. Sonrasında Kerem ile Ali savaşa savaşa yaralı bir halde tepeye kadar tırmanırlar ve tepede şehit olurlar. Onun için tepeye “Keremali Tepesi” denir. Bugün, çıktıkları yerlerdeki kan ve ayak izleri ile oturup ağladıkları yerler hâlâ bellidir. Bu hikayeye dair bir başka rivayet ise şöyledir: Rivayete göre, Kıbrıs Savaşı’ndaki büyük bir gizem, Keremali Türbesi’ni daha da gizemli hale getirmiştir. Çevre köylerdeki yaşlıların anlattıklarına göre; Türkiye ne zaman bir savaşa girse, Keremali Türbesi’nde büyük bir gürültüyle toplar patlar. En çarpıcı tanıklık ise 1974 Kıbrıs Barış Harekatı sırasında yaşanmıştır. O dönemde bölgede bulunan birçok vatandaş, türbenin olduğu noktadan savaş meydanlarındaki gibi patlama sesleri geldiğini ve ışıklar yükseldiğini iddia etmiştir. Bu iki hikayenin de bilimsel bir temeli bulunmamaktadır.