1960'lı yıllar, mimari onarımların ve restorasyonların yeni bir evreye girdiği bir dönemdi. Bu yıllarda, dönemin sosyal ve ekonomik dinamikleri doğrultusunda tarihi yapıların korunması ve restore edilmesi için çeşitli girişimler gerçekleştirildi. Bu süreçte, uygulanan yöntemler ve yaklaşımlar, geçmişten gelen mirası koruma anlayışını dönüştürerek, mimarlıkta yenilikçi bir bakış açısının gelişmesine zemin hazırladı.

1960'lı yıllardaki onarım çalışmaları, Venedik Tüzüğü'nün etkisi ve kontrol mimarlarının değişmesiyle farklılaşmaya başlamıştır. Bu dönemde yapılan onarımlar şu unsurları kapsadı:

• Küçük ölçekli camilerin onarımı: 1930'lu yıllarda başlatılan tespit çalışmalarının ardından, ekonomik koşullar ve teknik eleman yetersizliği nedeniyle 1940'larda başlayabilen onarımlar, 1960'ta kısa bir süre duraklamış, ardından farklı bir boyut kazanmıştır.
• Özgün malzeme kullanımı: Özgün malzeme temin edilemediğinde çimento gibi malzemeler kullanılmıştır.
• Restorasyon projeleri: Restorasyon projeleri hazırlanmadan uygulamalara başlanmıştır.
• Eklerin kaldırılması: Ekler kaldırılmış, belirli bir döneme uygun tamamlama yapılmaya çalışılmıştır.

Ayrıca, 1960'lı yıllarda tarihi yapıların belgelenmesi çalışmaları da hız kazanmıştır.