Alamut Kalesi, tarih boyunca birçok efsane ve sırla çevrili bir yer olmuştur. 11. yüzyılda Hasan Sabbah'ın liderliğinde kurulan bu kale, sadece bir askeri üs değil, aynı zamanda dini ve felsefi bir merkez olarak da işlev görmüştür. Burada şekillenen Batınilik inancı, fedailer aracılığıyla hem içsel bir yolculuğu hem de dış dünyadaki siyasi mücadeleleri simgeler. Alamut'un yüzyıllar içinde kazandığı ün, onun etrafındaki mitolojik öğelerin zenginliğiyle birleşince, unutulmaz bir hikaye haline gelmiştir.

Alamut Kalesi'nin gizemli hikayesi, 1090 yılında kaleyi ele geçiren Hasan Sabbah ve fedaileriyle ilişkilidir. Hasan Sabbah, bu kaleyi Batınilik inancının merkezi olarak kullanmış ve fedailerini, cennet bahçelerinde afyon-haşhaş kullanarak eğitmiştir. Fedailer, özellikle siyasi rakiplere karşı suikastlar düzenleyerek korku salmıştır. Alamut'un gizemini besleyen bazı unsurlar, tarihsel delile dayanmamaktadır. Marco Polo gibi yazarların eserleri, bu efsanelerin popülerleşmesine katkıda bulunmuştur. Ayrıca, kaledeki cennet bahçeleri ve haşhaş kullanımı gibi rivayetler, muhalifler tarafından ortaya atılmış olabilir. Alamut Kalesi, 1256 yılında Moğol hükümdarı Hülagu tarafından yıkılmıştır. Günümüzde sadece kalıntıları bulunmaktadır. Alamut'un gizemli hikayesi, Vladimir Bartol'un 1938 yılında yayınlanan Fedailerin Kalesi Alamut adlı romanına da konu olmuştur.